GEBASEERD OP EEN WAARGEBEURD VERHAAL
IN HET LUCHTRUIM VAN BELGIË TEN TIJDE VAN WO II
Dit is Foxtrot Uniform Charlie Kilo.
Ik vlieg nu een grote teringzooi in. Het lijkt wel een vuurwerkshow.
De kogels vliegen me om de oren.
Verdomme.
Mayday, mayday. Ik ben geraakt. Ik sta in brand. Er is overal rook.
Rook in de cockpit. Ik heb geen controle meer.
Ik ga een noodlanding maken in een moeras.
Goed zo, schatje.
Daar ga ik.
Kolere.
Waardeloze brandbare kutlaarzen.
Kanten ondergoed.
Niet gek.
Helemaal niet gek.
Inderdaad. Een Amerikaan die z'n mannetje staat.
Sorry, ik spreek geen 'nazi'.
Handen omhoog.
Ga je gang. Lach maar, mof.
Deze hakken krijg je niet zomaar.
Aangezien je blijkbaar graag eine Frau wilt zijn,
moeten we je Schwanz er misschien maar afhakken.
O, ja? Schwanz dit maar.
Wie ben jij?
Ik ben Wendy. En jij bent gered.
Dat ziet er goed uit.
Verdomme.
Dat meen je toch niet.
Ik was ook wel klaar.
Volgens mij staat het er eindelijk goed op.
Na al die jaren.
Hoelang heeft het geduurd?
Drie jaar. Jezus.
Drie jaar.
De tijd vliegt als je het naar je zin hebt. Toch, Hogie?
Ik leg de pumps wel in de kroeg.
Sorry, Wendy. Jij moet weer terug.
Dat was vroeger. Dit is nu.
Hoe gaat het, Deja?
Jullie zijn er al. Een moment. Ik zal even opendoen.
Blijf laag, Deja.
Dat zal de nieuwe buurvrouw wel zijn. Ze heeft rood haar.
Je bent gewoon jaloers. Altijd al geweest.
Kom op, zeg. Meen je dat nou? Jij doet al eeuwen zo.
Problemen.
Nicol?
-Wat is dit? -Ik wil dat je ophoudt en weggaat.
-Moet ik weg? -Ja, val me niet langer lastig.
Ze heet Nicol. Mooie naam.
Ik vraag het je vriendelijk.
-Val ik je lastig? Serieus? -Ja.
Toen ik thuiskwam, was je weg.
Wat denk jij, Deja?
-Ik ga wel. Als je dat wilt. -Ja, dat wil ik, Kurt.
Ik ga al.
Hij heet Kurt.
En hij is een eikel.
-Hoi, Anna. -Ik heb boodschappen en je post.
Hier, ik heb een wekker voor je voor je ademhaling.
Dertig seconden, niet langer dan een minuut, als je angstig bent.
-Mark, hoe voel je je? -Wel goed, hoor.
En hoe gaat het met kapitein Hogie?
-Hij is in elkaar geslagen door de SS. -Alweer?
-Wendy en de vrouwen hebben hem gered. -Is Wendy weer terug in Marwen?
Nee, ik heb haar alleen teruggebracht voor een oude foto die beter moest.
Voor de tentoonstelling?
-Het ziet er goed uit. Ga je erheen? -Echt niet.
Dat hebben Roberta en haar neef geregeld. Ik wilde het niet.
Het is dom om niet te gaan. Dat is een foute beslissing.
Ik heb medicijnen voor je. Waarom heb je alweer nieuwe nodig?
-Ik heb ze in de gootsteen laten vallen. -Alweer?
Je mag er maar eentje per dag.
Te veel is niet goed voor je. Dat is gevaarlijk.
Ik weet niet waarom je ze nog krijgt. Het is niet goed.
Ze zijn heel verslavend. Je kunt verslaafd raken.
Doe je de oefeningen voor je hand?
En eet je wel goed?
Veel te magertjes. Je hebt amper vlees op je botten.
Staan.
Goed zo.
Oké, ik ga.
Ik zou het bijna vergeten. Ik heb Julie gezien.
Je krijgt de groeten. Ze heeft een marathon gelopen.
Hoe gaat het met haar? Zit ze nog in Ithaca?
Ja, en de kinderen zijn al zes en acht.
Ik ga. Raak je pillen niet weer kwijt.
En niet zo dom doen.
Je bent een kunstenaar. Ga naar je tentoonstelling.
Aan de slag. Je weet hoe het moet. Precies, je kunt het.
Voetje voor voetje. Kom op, je kunt het.
Over een maand dansen we de tango.
Ik heb je. Ik laat niks ergs gebeuren.
-Het doet ontzettend pijn. -Dat weet ik. Accepteer de pijn.
Je moet de pijn toelaten.
Laat de pijn toe.
HOPELOOS ECHTSCHEIDINGSAKTE
KEER OP KEER OP KEER
KAPOT WE MAKEN ER EEN EINDE AAN
JE BENT VAN MIJ
VOLGENS MIJ WAS IK GETROUWD
INWONER ZWAAR MISHANDELD BIJ GRUWELIJKE AANVAL
SLACHTOFFER IN KRITIEKE TOESTAND
Hogie,
dit is Elsa.
Ze is een melkmeisje.
Je vond haar ten oosten van de rivier.
Een stel SS'ers wilde haar een beurt geven.
Maar jij schoot ze neer.
Meneer...
Wat is uw naam?
Mark Hogancamp, kapitein bij de Amerikaanse luchtmacht.
Maar iedereen noemt me Hogie. Tot je dienst.
WELKOM IN MARWEN
Mademoiselle, na u.
Dit is het dan, het prachtige Marwen. De lusthof van België.
Mijn hemel op aarde.
Je hebt hier alles wat je nodig hebt. Een fontein, een boulangerie, een kerk.
Een kruidenier, een hotel, een café.
Dat is mijn tent, The Ruined Stocking, de vriendelijkste kroeg van heel Europa.
Daar is Julie. Hé, Jules. Alles kits?
Suzette, bonjour. Gaat ie lekker?
Deze prachtige dames zijn de vrouwen van Marwen.
Wie is die nieuwe?
Een melkmeisje. Van de oostkant van de rivier.
Een groep moffen wilde haar een beurt geven.
Ik heb ze neergeschoten.
Heeft ze een koe?
Die is omgekomen bij het schieten. Cowlateral damage.
-Wat is ze voor iemand? -Kan ze overweg met een wapen?
Nee, maar wel met uiers.
Ze is melkmeisje. Ze weet alleen hoe je een koe moet aanpakken.
Jullie moeten haar leren hoe ze die gore klotenazi's aanpakt.
Ze is veel te lief. Ze baadt vast haar hele leven al in melk.
Veel te magertjes.
-Geen vlees op haar botten. -Jullie zijn allemaal mager.
Ik wil niet op m'n strepen staan, maar ze blijft. Duidelijk?
Kom, schat. Ik heb wel een blouse voor je.
En ik heb nog wel een broek die je mooi zal staan.
We hebben hier een aantal regels.
Regel één: hou afstand van Hogie, anders ga je eraan.
Kapitein, dank u wel.
Nee, niet doen.
Niet doen.
In de kerktoren.
-Hou vol, pop. We lappen je wel op. -Ze verliest veel bloed.
Kapitein, merci.
Arm kind. Die verrekte kogel was voor mij bedoeld.
Inderdaad, mijn liefste.
Die kogel was voor jou bedoeld.
Ik waarschuw je, Deja. Ga nou geen scène schoppen.
Wat bedoel je, m'n liefste?
Ik ben je reddende engel, ik bescherm je. Ik heb je gered.
Je bent onweerstaanbaar voor vrouwen.
Maar ik hou ze wel tegen.
Rot op, heks. Ik heb genoeg van je voodoo-onzin.
Voodoo?
Die heeft niks meer in de melk te brokkelen.
Jules, wat is er?
Ik weet het niet. Ik moet steeds denken aan dat arme melkmeisje.
-Ze wist niet wat haar overkwam. -Die kogel was voor mij bedoeld.
Ik bedoel daarna, toen Deja Thoris haar wegzapte.
Poef, weg. Net als bij Wendy.
Ja, net als Wendy.
We kennen het verhaal. Dat tussen jou en die heks speelt al drieduizend jaar.
Dat onnozele melkmeisje kwam iets te dichtbij.
Ja, veel te dichtbij.
En wij dan? Wanneer worden wij zomaar weggezapt?
Zeg dat nou niet. Straks hoort ze ons.
Schatjes, luister goed. Dit is het belangrijkst:
Wij zijn er nog. Wij leven nog.
Daar gaat het om, dus laten we proosten.
Op het leven, de liefde en op Marwen en de prachtige vrouwen daar.
Daar ben je.
Jij gemene heks.
Tijd om onder de wol te kruipen, meiden.
We gaan pitten.
Hallo, Mark Hogancamp kan momenteel niet opnemen.
Spreek uw naam en nummer in, dan belt hij terug.
ÉÉN PER DAG
Mark, met Demaryius Johnson.
Sorry dat ik zo laat bel. Ik neem aan dat je luistert, dus ik zal het kort houden.
Het vonnis wordt vrijdag de dertiende uitgesproken.
En zoals we hebben besproken, is het heel belangrijk dat je erbij bent die dag.
We willen dat de rechter ze de maximale straf geeft, dus je moet erbij zijn.
Dan ziet de rechter hoe jij je belagers onder ogen komt.
Ze moeten boeten. Ik wil dat ze de maximale straf krijgen.
Zoek dekking.
Zoek dekking. Er zijn overal moffen.
Ik heb niks meer. Ik heb munitie nodig. Meer ammo.
Meer ammo. We hebben meer ammo nodig.
-Breng me verdomme meer ammo. -Hallo?
Is alles in orde?
Ik hoorde geschreeuw.
Gaat het wel?
Ja, prima.
Het klonk alsof je riep om gumbo.
Nee, hoor.
Geen gumbo.
Oké, dan. Sorry dat ik stoorde.
Ik hou van je.
Ga met me mee. Ik zal altijd van je houden.
Alleen ik kan je helpen.
Alleen ik kan je pijn wegnemen.
Wakker worden, allemaal. Opstaan en kleren aan.
Het is donderdag. Er is werk aan de winkel.
Ik stel voor dat jullie in de benen komen.
Begrepen?
Hou je ogen open. Die klojo's kunnen overal zijn.
Carlala, let op de weg. Jules, schiet op alles wat beweegt.
-Hoi, Larry. -Hé, Mark.
Carlala zoekt je. En zeg maar dat ik limoenen nodig heb.
En vergeet niet dat het donderdag gehaktballendag is.
Begrepen. Gehaktballendag.
-Is dat hem? -Ja.
Het gebeurde daar midden op straat. Hij werd besprongen door vijf man.
Het is een wonder dat hij nog leeft. Wendy vond hem. Zij werkte hier toen.
Ze dacht dat hij een vuilniszak was, tot hij bewoog.
Je had het moeten zien, Carlala. Deja maakte korte metten met haar.
-Zapte ze haar weg? -Ja, net als bij Wendy.
Die Deja Thoris is me er eentje, zeg.
-Maar waarom doet ze zo raar? -Ze wil Hogie voor zichzelf.
Mark, mag ik je eens iets vragen?
Waarom ben ik eigenlijk alleen in Marwen?
Krijg ik nooit een vriend?
Wie weet. Patton's Derde Leger kan elk moment langskomen.
Hou die Belgische heks dan uit de buurt van mijn man.
Deja wil alleen Hogie. Hij is een obsessie voor haar.
Hoor je nog weleens iets van Wendy?
Wendy, neem jij Hogie tot je wettige echtgenoot
-tot de dood jullie scheidt? -Ja.
Uit hoofde van mijn bevoegdheid,
mij verleend door het koninkrijk België en de geallieerde opperbevelhebber,
verklaar ik jullie nu getrouwd.
Je mag de bruid zoenen.
-Wat zei je? -Ik zei dat ze is weggegaan.
Naar Californië, hoorde ik.
O ja, dat is ook zo. Californië.
-Mark. -Hallo, Roberta.
Ik wilde net koffiezetten. Wil je ook?
De jeep ziet er goed uit. Coole modderspatten.
Het gaat nog wel even duren voordat de banden er versleten genoeg uitzien.
-Ik heb goeie koffie, dark roast. -Ik heb al genoeg koffie op.
Je drinkt altijd koffie.
-Ik moet minder cafeïne drinken. -Het is decaf.
-Ik heb haast. -Het is oploskoffie.
-Goed dan. Cafeïnevrije oploskoffie. -Komt eraan.
M'n moeder bereidt zondag een hele ham.
Heb je zin om te komen eten?
-Ham bij jou thuis? -Het is m'n moeders huis, maar ja.
Ik weet het niet. Ik ben niet zo dol op ham.
Dat geeft niet. Ze wil vast ook wel kip maken.
Ik ben ook niet zo dol op kip.
-Stoofvlees dan? -Daar word ik winderig van.
-Ribbetjes? -Dat is zo'n kliederboel.
Sushi?
-Kan je moeder zelf sushi maken? -Nee.
Maar we kunnen het wel ergens halen. Ik...
Ik heb nog nooit sushi gehad.
Maar ik wil het best eten met jou.
Ik heb het ook nog nooit gehad.
Kijk eens aan. Nog iets wat we gemeen hebben.
We hebben nog nooit sushi gehad.
Ik zoek een Glamonista-pop met rood haar.
Met rood haar. Ik dacht dat je meer van blond hield.
Ja, maar ik heb er eentje met rood haar nodig.
Wat vind je van deze?
Mooie ogen. Knap geverfd.
-Hoe ga je haar noemen. Scarlet? -Nee, Nicol.
Nicol?
Kom dan maar, Nicol. Zal ik haar op je rekening zetten?
Kijk je uit naar de tentoonstelling?
Mijn neef is erg enthousiast en iedereen bij de galerie ook.
Moet je zien.
Deze SS-generaal is net binnen.
Die duurdere poppen zijn zo cool en zo gedetailleerd.
Zal ik die erbij doen?
Die kan ik niet betalen.
Er staat dat hij generaal-majoor is bij de Waffen-SS.
Hij heeft in België gevochten in 1944. Toevallig, toch?
Hij heet Kurt. Kurt Meyer.
...op kunstenaar en fotograaf Mark Hogancamp.
We gaan naar Jennifer Cook bij de rechtbank voor het laatste nieuws.
De rechter heeft het verzoek geweigerd
voor nader psychologisch onderzoek van een van de verdachten.
De uitspraak zal gewoon doorgaan voor de vijf daders
van de zware mishandeling van Mark Hogancamp.
-Zeg, Carlala. Dit is de Indy 500 niet. -Ik ga maar 130.
Sorry, Mark.
'S OCHTENDS INNEMEN
Neem dit medicijn, mijn liefste. Dan voel je je beter.
Ik weet hoe zwaar je het hebt en hoe erg je moet lijden.
Hoeveel pijn je hebt.
Ik zal er altijd voor je zijn.
Ik ben de enige die je kunt vertrouwen.
De enige die je begrijpt.
De enige die weet hoe je je voelt.
De enige die van je houdt.
Neem dit medicijn, mijn liefste.
Blijf van me af.
Vertel ons waar kapitein Hogie is, dan gaan we verder. Beloofd.
Blijf van me af, vuile smeerlappen.
Jullie hoorden het.
Blijf van haar af. Schnell.
Vooruit, omhoog. Armpjes de lucht in.
Doe de Hitlergroet maar met twee handen, misbaksels.
Jij ook, brillenmans.
Waar is mijn shirt?
-Waar is dat? -Gescheurd door de nazi's.
-Alweer? -Ik weet het.
Die lui weten niet van ophouden.
Ik heb je pop bij me. Je was ineens weg gisteren.
-Hoe heet ze ook alweer? -Nicol.
-En deze vond ik in de kringloopwinkel. -Sleehakken.
Ze zijn vintage. Uit de jaren 60, maat 44.
De vrouw van de winkel zei dat het espadrilles zijn.
Espadrilles met sleehak. Dank je.
Ik voelde me rot over gisteren.
Je leek nogal van slag.
Slik je je medicijnen wel?
Goed zo.
-Ga je naar de zitting? -Ik denk het niet.
Ik ga wel mee, als je wilt.
Het is belangrijk. Die klootzakken moeten hun verdiende loon krijgen.
Ze mogen er niet makkelijk van afkomen. Ze hebben je leven verwoest.
Ik kan het niet.
Ik kan niet in één ruimte met ze zijn.
Dat begrijp ik, maar het heeft geen zin om ervoor weg te lopen.
Wil je die SS-pop echt niet?
Hij is heel mooi gemaakt, nog mooier dan de Glamonista's.
Hebben jullie het over Glamonista's?
Het hek stond open. Ik ben doorgelopen. Ik ben dol op Glamonista's.
Ik hoop dat ik niet stoor. Ik ben hier tegenover komen wonen.
Ik wilde me even voorstellen. Ik ben Nicol.
Ik ben Roberta en dat is Mark.
Hoi, Mark. Leuk je te ontmoeten.
Ik heb Nicol altijd een mooie naam gevonden.
Bij mij is het raar gespeld, zonder 'e' aan het einde.
-Je hebt Colleens huis gekocht. -Ja, het is prachtig.
Wat zijn Colleen en haar man een schattig stel, hè?
Ze leken erg verliefd.
Ze waren altijd aardig tegen me. Ik vind het jammer dat ze weg zijn.
Wat is dit allemaal?
Is het een modeltrein?
Dit is het wereldberoemde dorpje Marwen.
Het is Marks kunstinstallatie.
Marwen. Ligt dat niet bij Poughkeepsie?
Het is België, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
-Ben je kunstenaar? -Ik maak gewoon foto's.
Hij is bescheiden. Er opent een tentoonstelling van hem in de stad.
-Wat goed, zeg. -Ik regel wel een flyer voor je.
Ik werk bij Al's Hobby House, trouwens.
Ik kan alles voor je regelen op het gebied van Glamonista's.
Sorry dat ik stoorde. Het was leuk om jullie te ontmoeten.
Nu weten we wie Nicol is.
Dat is beter.
We moeten wel iets aan die schoenen doen.
Ik moet zeggen, Nicol,
ook al zijn stiletto's pas in 1954 uitgevonden, ze staan je perfect.
Zijn dat espadrilles?
Het zijn sleehakken.
Ik hoorde wat je is overkomen.
Ik vind het echt heel erg voor je. Dat heb je niet verdiend.
Ik vind het echt erg.
Zijn ze van Zappos?
Nee, ze zijn vintage. Uit de jaren 60, geloof ik.
O ja, volgens mij had mijn moeder ook zoiets.
Is er iets gaande in de kerk?
Mag ik even kijken?
Het ziet er allemaal zo schattig uit, die bloemetjes, de brievenbus.
Die schattige gordijntjes. Al die details.
Wat doen ze? Wie zijn dat?
Dat zijn nazi's. Ze martelen Hogie.
-Waarom? -Ze haten hem.
Omdat hij Amerikaans is?
-Omdat hij anders is. -Wat gaat er met hem gebeuren?
Dat is een lang verhaal.
Vertel eens. Ik vind het fascinerend.
-Wil je het echt weten? -Ja.
De vrouwen van Marwen verdedigen het dorp.
Ze zitten in de kroeg en ze hebben Hogie al een tijdje niet gezien.
-Heeft iemand Hogie gezien? -Niet na het ontbijt.
Volgens mij ging hij in de kerk kijken.
Pardon.
Ik ben hier tegenover komen wonen. Ik zoek jullie commandant.
Dat is kapitein Hogie, maar we weten niet waar hij is.
En wie ben jij?
Ze hebben Hogie. Vijf SS'ers martelen hem in de kerk.
-Eropaf. -Wacht.
Dat gaat niet zomaar. De moffen hebben de kerk omsingeld.
Ze vermoorden kapitein Hogie zodra ze ons zien.
Wat moeten we dan doen? We laten hem niet aan zijn lot over.
Ik heb wel een idee.
Kijk nou eens.
Mannen, laten we feesten.
-We hebben schnaps, schatje. -We gaan drinken.
Precies, Oktober-fiësta.
Proost, meiden. We gaan los.
Ik ben gered.
Je bent gered.
Ik ben gered.
Je bent gered.
Je hebt echt prachtige ogen.
En ik heb nog nooit zulke mooie hakken gezien.
Dat zijn stiletto's, maar die worden pas in 1954 uitgevonden.
Vreemd, hè?
Er gebeuren wel meer rare dingen in Marwen.
Onverklaarbare dingen.
Zoals dat jij hier ineens bent.
Ik ben net hiertegenover komen wonen.
Hoe heet je?
Nicol, zonder 'e' aan het einde,
zegt ze.
Wordt vervolgd.
Wat lief.
Wat een goed verhaal.
Wel een beetje gewelddadig.
Maar gelukkig zijn de nazi's dood.
Voorlopig. Ze lijken meerdere levens te hebben.
Die Nicol is wel leuk. Ze is slim.
Ik vind haar ook leuk.
Ik draag soms hakken.
Dan voel ik me verbonden met de essentie van dames.
Stoort dat je?
-Dat stoort me totaal niet. -Mooi.
Want ik hou van dames.
Ik hou echt van dames.
Welterusten, Nicol.
Welkom.
Slaap lekker, meiden.
-Volgens mij zijn ze verliefd. -En wat vindt Deja daarvan?
Ze is er niet blij mee. Gisteravond betrapte ik haar toen ze...
-Wat? -Niks.
Je zegt altijd dat ik gek ben, maar ik vertrouw die Belgische heks niet.
Ik weet het. Ze brengt de nazi's steeds weer tot leven. Dat vind ik verwarrend.
-Hoe heet die rooie ook alweer? -Nicol, zonder 'e' aan het einde.
-Naar wie is zij vernoemd? -Niemand.
Ga je het me niet vertellen?
Je advocaat is aan de telefoon, Johnson.
Hij wil je niet storen tijdens je werk, maar hij moet je spreken.
Zeg maar dat het gehaktballendag is.
Dat weet hij.
Zeg dan maar dat ik hem later wel terugbel.
Oké.
Kom je net thuis van je werk?
Mag ik je iets vragen? Ik heb een kast die ik niet alleen kan verplaatsen.
-Kun jij me even helpen? -Ja, hoor.
Dank je wel. Hij is heel zwaar.
-Hoe was je dag? Heb je een goeie dag? -Ja.
Mooie hoed.
Wat is dit nou?
Mijn broer houdt van stiletto's, vijftien centimeter of hoger.
Hij woont met zijn gezin in New Haven.
Hij verzamelt ook lingerie.
Ik verzamel alleen schoenen.
-Heb je een schoenenverzameling? -Ik heb 287 paar.
-Heb je alleen een schoenenfetisj? -Zo zou ik het niet noemen.
Ik noem het de essentie van een vrouw.
Ik verzamel essenties van vrouwen.
Als ik ze draag, ik weet niet zo goed waarom,
voel ik me verbonden met de essentie van dames, van vrouwen.
Dat snap ik wel.
Stoort dat je?
Nee, dat stoort me totaal niet.
Ben je daarom mishandeld?
Ik droeg hardloopschoenen, maar ik heb wel iets gezegd over essenties.
Wat vreselijk. Ik vind het echt heel erg.
Ik had gedronken. Ik dronk toen veel.
Als ik niet dronken was geweest, had ik mijn mond wel gehouden.
Dat moet je niet zeggen. Ze hadden dat niet mogen doen.
Het was een haatmisdrijf. Het maakt niet uit wat je hebt gezegd.
Volgens mij kon ik goed tekenen. Nu kan ik amper nog mijn naam schrijven.
Ik heb comics over WO II waar mijn naam op staat als tekenaar.
Weet je niet meer wat voor werk je deed?
Ze hebben al m'n herinneringen uit mijn hoofd getrapt.
Hebben ze al je herinneringen uit je hoofd getrapt?
Ik herinner me nog wel wat feiten en hoe je moet vermenigvuldigen en zo,
maar niks over mijn privéleven.
Ik weet niks meer van voor de aanval.
Het enige wat ik me herinner van de aanval,
was het woord 'flikker', zo noemden ze me.
En Tammy Wynette werd gedraaid met Stand By Your Man.
Dat is het enige.
Wat vreselijk. Je hebt geluk dat je het hebt overleefd.
Ik heb geloof ik meer dan een uur op straat gelegen.
Toen vond Wendy me, zij stond die avond achter de bar.
Een momentje.
Daar spreekt u mee.
Ja, dat lukt wel. Hoe laat?
Is de beademing gestopt? Hoeveel cc?
Is de familie al ingelicht?
Oké, mooi. Ik zal er zijn.
TER NAGEDACHTENIS AAN ONZE ZOON
Oké, mooi. Bedankt.
Werk. Je doet er niks aan.
Hou je van theepotten?
Ja, ik ben dol op thee en alles wat ermee te maken heeft.
Theezetten, het ritueel van het serveren.
Ik overweeg een theehuisje te bouwen nu ik een tuin heb.
Een kleintje in de achtertuin.
Ik heb in het ziekenhuis voor het laatst thee gehad.
Het werkt therapeutisch.
-Ben je verpleegkundige? -Ik ben paraveterinair.
Een soort dierenartsassistent.
En ik ben vrijwilliger bij Under One Woof.
Under One Woof. Snap je hem? Woef. Een dierenasiel.
Nog bedankt voor je hulp.
-Hier. Van de verhuizers gekregen. -Ik drink niet meer sinds...
Ze hebben me nuchter geslagen.
-Dit dan? Muffins van de makelaar. -Dank je.
Zullen we een keer theedrinken?
Ja, dat doen we. We drinken een keer thee met muffins erbij. Gezellig.
-Wat doe je hier? -Wie is hij?
Mark, de overbuurman.
Alsjeblieft, hou op, zeg.
-Wat moet je met al die nazi-poppen? -Hou op.
-Ben je een racist en een pedofiel? -Wat ben je toch een eikel.
Ben ik een eikel?
-Hallo, Mr Johnson. -Goeiemiddag, Mark.
Je bent moeilijk te pakken te krijgen.
-Ik heb het druk gehad. -Dat zal best.
Ik ben wel blij dat ik je nu spreek.
Ik ben op goed geluk hierheen gereden om je nog één keer te vragen
om morgen naar de zitting te komen.
Het is belangrijk dat je erbij bent.
Ik wil niet dat ze er makkelijk van afkomen.
-Ik moet werken. Het is gehaktballendag. -Niet.
Het was vandaag gehaktballendag.
Ik heb je pak en je overhemd laten stomen en persen.
Ik heb je vriendin Roberta gesproken van de Hobby Shop.
Zij wil je morgenvroeg wel ophalen en bij je blijven.
Ik weet het niet, Mr Johnson.
Ik heb een verklaring voor je geschreven voor morgen.
Je hoeft hem alleen maar voor te lezen, dan staat hij in het dossier.
Daarna vertel ik over je verwondingen.
Over hoe je zwaar mishandeld bent en ze je bijna hebben doodgeslagen.
Je herinnert je de aanval nog wel, toch?
Daarna laat ik je art journal zien en hoe mooi je vroeger kon tekenen.
Er staat iets in over hakken. Daar wil ik niet over praten.
Dat staat erin omdat ik wil benadrukken dat het om een haatmisdrijf gaat
en niet zomaar een overval.
Ik wil dat de daders voor lange tijd de gevangenis ingaan.
Ik wil dat de rechter je gezicht ziet.
En begrijpt hoe erg jij eronder lijdt.
Zulke zaken kunnen twee kanten op gaan.
Oké, ik ga wel.
Goeiemorgen, Mark.
Goeiemorgen, Roberta.
-Laat de poppen maar in de auto. -Ik heb ze altijd bij me.
-Mag hij ze niet meenemen als steun? -Eentje dan.
Iedereen opstaan.
De rechtbank van Ulster in de staat New York is in zitting.
Rechter Martha J Harter zit voor.
Goedemorgen. Gaat u zitten.
De verdachten zijn schuldig bevonden aan groepsgeweld
en de mishandeling van het slachtoffer Mark Hogancamp.
Vandaag zijn zij hierheen gekomen om hun vonnis te horen.
Heeft iemand rechtsgeldige bezwaren die mij verhinderen vonnis te wijzen?
Wil het OM nog een verklaring afleggen?
Graag, mevrouw de rechter.
Is het slachtoffer hier? Wil hij nog iets zeggen?
Mr Hogancamp, ga uw gang, als u zover bent.
Orde.
Blijf laag.
Overeind, Hogancamp. Wegwezen.
Meneer de officier, is Mr Hogancamp in orde?
Mevrouw de rechter, mag ik om een schorsing van twintig minuten vragen?
Ik zal het u makkelijk maken.
Mr Hogancamp is duidelijk uit zijn doen. Ik stel het vonnis uit.
We komen op de 27ste van deze maand om 10.00 uur weer bij elkaar.
De zitting is gesloten.
Hoi, Mark. Met Roberta.
Wat een dag, hè?
We waren op het nieuws. Dat heb je vast niet gezien.
Ongelooflijk dat het vonnis nu op dezelfde dag is als je tentoonstelling.
Wat een puinhoop, hè?
Laat het maar weten als ik iets kan doen. Ik spreek je nog wel.
Ik was aan het poetsen.
Kom maar hier met die Franse memmen van je.
Ik heb wel iets wat je kunt poetsen.
Ik word gek.
Wat is de maan prachtig.
Zeg dat wel. Net als jij.
Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.
Niet doen.
Ik heb toch gezegd dat ik vervloekt ben?
Als iemand om wie ik geef te dichtbij komt...
We hebben gezelschap.
Mark? Ik ben het, Nicol.
Je had een rotdag gisteren, hè? Ik zag je op tv.
Ik hoop dat ik niet stoor.
Ik wilde nog even sorry zeggen voor Kurts gedrag laatst.
-Is hij je man? -Nee.
-Je vriend? -Dat was hij heel even.
-Ik schrok van hem. -Ja, hij kan nogal overweldigend zijn.
-Dat zie je vaker bij agenten. -Is hij agent?
Dat was hij. Mag ik even binnenkomen?
Hij werkte bij de explosievenopruimingsdienst.
Tot hij twee keer met drank op achter het stuur werd gepakt.
-Kan ik je jas aannemen? -Ja, dank je.
Ik was mijn kast aan het opruimen.
En ik dacht dat jij deze misschien wel wilde hebben.
Sommige heb ik veel gedragen, andere nauwelijks.
Dat zijn oude naaldhakken.
-Zijn deze van Christian Louboutin? -Nee, ze zijn nep.
Die pasten me eigenlijk niet.
Als je ze niet wilt, mag je ze weggooien.
Nee, ben je gek? Ik doe ze bij mijn verzameling.
-Zo ziet 200 paar schoenen er dus uit. -287.
Ik heb geen idee hoe ik eraan kom.
Toen ik uit het ziekenhuis kwam, zag ik ze.
Ik vroeg mijn vriend Larry of ik een vriendin had.
Maar hij zei: Nee, ze zijn van jou.
Ik pak het wel. Geeft niet.
-Zijn dit tekeningen van jou? -Dat is m'n art journal.
-Heb je er bezwaar tegen als ik even kijk? -Nee.
Wat heb je met de Tweede Wereldoorlog?
Weet ik niet. We stonden toen tenminste aan de goeie kant.
Ze zijn prachtig.
-Ben je overgestapt op foto's? -Ik kan niet meer tekenen.
M'n poppen vertellen nu het verhaal.
Ik heb Marwen gegoogeld, maar er is in België geen plaatsje dat zo heet.
Ik heb het verzonnen. 'Mar' staat voor Mark en 'wen' voor Wendy.
De Wendy die jou op straat heeft gevonden?
Wendy heeft Hogie gered op de dag dat hij neerstortte in zijn P-40.
Ze was zijn grote liefde.
-Zijn alle poppen mensen die je kent? -Ja, zo ongeveer.
Wendy en Carlala ken ik van de Avalanche. Carlala werkt daar nog.
Anna is mijn zorgverlener. Ze komt elke maand. Ze is een gekke Russin.
Julie ken ik van mijn revalidatie. Zij is een been kwijt.
En Suzette is van Suzette St. Sweet, mijn favoriete actrice.
Ze speelt in de Backdoor Bodacious Babes-serie.
-Die ken ik niet. -Hij is goed.
Wat zijn die twee aan het doen?
Zijn ze aan het zoenen?
Dat wil Nicol graag, maar Hogie laat nooit iemand heel dichtbij komen.
-Waarom niet? -Hij wil niet weer alleen achterblijven.
En wie is zij? Wat is haar verhaal?
Dat is Deja Thoris, de Belgische heks van Marwen.
Ze heeft een magische handschoen waarmee ze mensen wegzapt,
vijftien miljoen lichtjaren de toekomst in.
Wie is zij in het echt?
Niemand.
Ik weet niet waar zij vandaan komt.
Ik wilde je uitnodigen om een keer thee te komen drinken. Zoals beloofd.
-Kun je donderdag? -Ja, prima.
Vier uur? Dan is het officieel theetijd.
Ik maak erg lekkere granaatappel-cranberrythee.
Weet je? Toen ik je zag, wist ik meteen dat je een stiletto-vrouw was.
Daarom heb ik je stiletto's aangetrokken.
Je bedoelt de pop.
Daarom heb je de pop stiletto's aangetrokken.
Ja, natuurlijk.
Oké, tot donderdag.
Ogen dicht. Ik heb een verrassing voor je.
Ik kan mijn ogen niet dichtdoen. Ik ben een pop.
-Zo dan. -Oké, wat is de verrassing?
Wat doe je? Ben je gek geworden?
Kijk dan, er is niks gebeurd.
Ik heb je gezoend en er is niks gebeurd.
Krijg nou wat.
Ze denken dat ze me te slim af zijn. Ik zal ze eens wat laten zien.
Ik laat me niet uitdagen. Ik ben de Belgische heks van Marwen.
En kapitein Hogie is van mij en mij alleen.
Jij gaat een tijdmachine voor me bouwen.
Een tijdmachine?
Allemachtig, Mark. Ik schrik me rot.
-Is Larry er? -Ja, hij is daar.
-Mark, wat doe jij hier? We gaan dicht. -Mag ik die lavalamp van je kopen?
-Lavalamp? -Die kunnen we goed gebruiken.
Dat stoffige ding? Je mag hem hebben.
Het is net Melrose Place in dat plaatsje van je.
Ze kunnen alleen zoenen tussen middernacht en zonsopkomst.
Overkomt haar dan niks?
-Komt dat door het tijdstip? -Ja, dat zou kunnen.
-Of het is iets anders. -Wat dan?
Ware liefde.
Volgens mij is Hogie verliefd.
Ik vind deze op het kerkhof mooi. Het licht is zo mooi.
Komen ze in je tentoonstelling?
Heb je ook heel kleine theepotjes en kopjes en zo?
Theepotjes? Bij de poppenhuizen.
Mijn neef gaat de brochure printen voor je tentoonstelling.
Ik moest vragen of je nou gaat of niet.
Ja.
-Wat? -Ik zei 'ja'.
Weet je het zeker? Want dan zet hij erin dat je er bent.
Ik zal er zijn.
Ga je dan 's ochtends naar de rechtszitting?
-Heb je ook poppenkoekjes? -Nee.
Maar ik heb wel wat anders.
Een Purple Heart. Wat mooi gedetailleerd. Net echt.
Nu je het zegt...
-Hoeveel is die? -39,95.
-Veertig dollar voor een Purple Heart? -Hij is van een veteraan geweest.
Nog niet. Niet kijken.
-Nu? -Niet kijken.
Nog iets verder.
-Een theehuisje. -Speciaal voor jou.
Het is prachtig. Dat heb ik altijd al gewild. Hoe wist je dat?
-Dat heb ik opgevangen. -Dank je.
Wil je een kopje cranberry-granaatappelthee?
Ik heb nog een kleine verrassing.
Ik wilde je nog wat vragen.
Ik kon geen ring vinden, maar na de oorlog koop ik een mooie voor je.
Heeft hij een theehuisje gebouwd en haar ten huwelijk gevraagd?
-Inderdaad. -Wauw.
Dat zei Nicol ook.
En toen gaf hij haar een medaille?
Hij kon geen ring vinden. Het is oorlogstijd.
Roberta zei dat je naar je tentoonstelling gaat.
Dat is een goed idee.
Dat is Hogie's Purple Heart. Hij is in Burma gewond geraakt.
En ze besluiten 's nachts te trouwen, één minuut na middernacht.
Op het moment dat ze mogen zoenen, kunnen ze dat dan ook doen.
Hij is zelfs op zijn knieën gegaan.
Wat zei hij?
Ik heb nog nooit een pop ontmoet met zo'n prachtig paar torpedo's.
Wat is hij toch charmant, die Hogie.
En je bent de attentste,
liefste,
aardigste en mooiste vrouw die ik ooit heb gekend.
Ik zou zeer vereerd zijn...
Wil je met me trouwen?
Sta op, alsjeblieft.
Sta nu maar op.
Sorry, maar ik denk dat dit een misverstand is.
Het spijt me als ik je het verkeerde idee heb gegeven, maar ik...
Het spijt me.
We zijn vrienden, goede vrienden.
Maar we zitten niet helemaal op één lijn.
Ik ben heel blij met onze vriendschap.
Maar ik heb geen romantische gevoelens voor je.
Je verdient iemand die dat wel heeft.
Het spijt me als ik
je gekwetst heb, dat was niet mijn bedoeling.
Hé, ik heb nog iets voor je.
Mark, kijk me eens aan.
Of zeg iets.
Ik ben zo terug.
Ik wist niet goed wat ik moest kopen, maar de man bij de Hobby Shop zei...
Verdomme, Deja.
Je bent me er eentje, zeg.
Ben ik het nu? Waarom volg je mij nu ineens?
Ja, hij is klaar.
Dit is precies wat je wilde.
Hij heeft een timer die terugtelt. 55 seconden en je vliegt de toekomst in.
Natuurlijk kan hij vliegen.
Ik weet dat je me kunt horen.
Ik heb iets voor je.
Het is een cadeau voor je tentoonstelling.
Ik hoop dat je het mooi vindt.
Hogie, waar ben je nou?
Wanneer regel je nou eens dat die heks je met rust laat?
-Wat doe jij hier? Wat wil je? -Dat je eindelijk eens een vent wordt.
Gedraag je niet als een zielig...
Dat was een Luger.
-Wat is er gebeurd? -Ze is neergeschoten door een nazi.
Kijk, de medaille heeft de kogel tegengehouden.
Maar ze verliest veel bloed. We moeten gaan.
Waarom?
Ben jij soms een flikker of zo?
Ben je een dove flikker?
Ik vroeg je iets, klootzak.
Draag jij vrouwenkleren?
Alleen schoenen.
Hoe hoger de hak, hoe beter.
Jij vuile flikker.
Jij bent het.
Jij bent degene die tekortschiet en waardeloos is.
Verlamd door angst.
Zie je wel?
ZITTING VRIJDAG
Er is geen gerechtigheid voor jou.
Je zal nooit naar die zitting kunnen gaan.
Want jij bent de schuldige.
Wat er die avond gebeurd is, was jouw schuld.
Daarom houdt niemand van je, mijn liefste.
Ik ben je enige hoop.
De enige die je pijn kan wegnemen.
De enige die je kan bevrijden van je schaamte.
Het is mijn schuld.
Het is allemaal mijn schuld.
Ik ben het zo zat.
Ik ben het zo zat om alleen te zijn.
En ik schaam me zo.
Hier zijn haar hakken.
Hou die bij je, Hogie.
We zijn bij je. We zullen je altijd steunen. We zijn er voor je.
Het voelt vreselijk, Jules. Het doet zo'n pijn.
Ik weet het. Maar je moet de pijn toelaten, Hogie.
Denk aan wat de wijzen zeiden: Onze pijn is onze drijfveer.
Het laat ons zien hoe sterk we zijn.
Haar hartslag is zwak. Het is afwachten. Ik heb gedaan wat ik kon.
Het enige wat we nu nog kunnen doen, is bidden.
Ik weet niet hoe dit moet.
Maar als U daar bent en me kunt horen...
Dat meen je niet. Is dit het antwoord op m'n gebeden?
Eindelijk ontmoeten we elkaar, Herr Kapitän.
-Ik zie dat je Engels kunt sprechen, mof. -Handen omhoog.
Goed zo. En nu opstaan. Langzaam.
-Hoe heb je me gevonden, mof? -Omdraaien.
Doe je wapen weg.
Loop naar het gangpad.
Je bent een zwak en zielig mannetje.
En als ik jou vermoord heb, vermoord ik al die smerige vrouwen
in dat stomme kleine dorpje van je.
Je snapt het niet, hè?
Vrouwen zijn de helden die de wereld redden.
Kom op, zeg.
Dat is niet best.
Barst.
-Wat is dit voor ding? -Een tijdmachine.
-Een tijdmachine? -Hij brengt ons naar de toekomst.
-De toekomst? -Ja, liefste.
Vijftien miljoen lichtjaren vooruit, waar we vrij zijn.
Zie je?
Ze zijn terug. Ze gaan nooit dood.
Kapitein Hogie zit in die vliegmachine. Dood hem.
Ze gaan nooit dood, mijn liefste. Ze zullen je nooit met rust laten.
Wacht. Die stiletto's zijn van Nicol. Ik wil ze allebei.
Ik laat niet een van Nicols hakken bij een nazi achter.
Pak aan.
Geef me je arm.
Geef hier die schoen.
Kan dit ding niet lager?
-Je bent een spion. -Inderdaad.
-Jij houdt de nazi's in leven. -Inderdaad.
-En door jou blijft Mark ziek. -Ja.
Het komt door jou. Jij bent zijn verslaving.
Ik sta niet toe dat jij hem vermoordt.
In Marwens naam, verdwijn.
Ze zijn allemaal dood. En dit keer komen ze niet meer terug.
Word wakker, liefste.
Alsjeblieft.
-Je bent teruggekomen voor mij. -Natuurlijk, ik zou je nooit achterlaten.
Mijn grote liefde.
En Deja Thoris dan?
Die is weg.
Voorgoed.
Ze is uit mijn leven verdwenen.
En ze komt nooit meer terug.
Ik kan echt niet schrijven.
Hoi, Mark. Fijne vrijdagochtend.
Mr Johnson vroeg of ik je wilde bellen, omdat vandaag de zitting is.
Denk erom dat je je jasje aandoet en een overhemd met kraag.
Mr Hogancamp, u mag wat zeggen, als u zover bent.
Ik was een verdomd goede tekenaar.
Ik tekende graag, maar nu kan ik amper nog mijn naam schrijven.
Er is niks meer over van het leven dat ik had.
Ik droeg geen hoge hakken de avond dat ik werd aangevallen.
Maar ik heb wel gezegd dat ik ze weleens droeg.
En voor die opmerking ben ik in elkaar geslagen.
Ze besprongen me van achteren
en hebben al mijn herinneringen uit mijn hoofd getrapt.
Ik geef toe dat ik gedronken had en dronken was.
En de manier waarop ik reageerde was misschien niet slim.
Ik weet nu wat ik beter had kunnen doen.
Ik had mijn mond moeten houden en moeten weglopen, maar dat deed ik niet.
En toen ben ik mishandeld. Ik ben bijna doodgeslagen.
Zonder reden.
En dat wilde ik u laten weten, mevrouw de rechter.
Welke straf u ook besluit te geven
aan die zogenaamde mensen,
ze moeten weten dat ze me niks meer kunnen maken.
Ze kunnen me niks meer maken.
Want zij zijn weg. Voorgoed.
Maar ik ben er nog.
Ik heb mijn vrienden.
En ik heb mijn dorpje en mijn foto's.
Ik red me wel.
-Hoe zitten ze? -Heel fijn.
Ik weet dat ik in herhaling val, maar jeetje, Mark, je hebt het geflikt.
En je ademt nog.
-Waren er al stiletto's in WO II? -Nee.
Maar er gebeuren wel meer rare dingen in Marwencol.
-Sorry? Marwen-wat? -Col, Marwencol.
-Daar zit vast een verhaal achter. -Wil je het horen?
Nadat Deja Thoris zichzelf naar de toekomst had gezapt
en de nazi's verslagen waren,
heerste er vrede en was iedereen gelukkig.
En om dat geweldige moment te vieren,
besloot Hogie de naam te veranderen.
WELKOM IN MARWENCOL
Ik snap het al. Het 'col' komt van Nicol.
Nicol zonder 'e'.
Ik geloof dat in het echte leven
sommige mensen alleen blijven.
Ze vinden nooit liefde en zullen nooit de essentie van een ander kennen.
Maar anderen hebben meer geluk.
Zoals Hogie en zijn Nicol.
Zij hebben elkaar gevonden.
In Marwencol.
Het klinkt wel goed.
Zullen we sushi gaan eten?
We hebben het nog nooit gehad. Misschien vinden we het niks.
Maar misschien ook wel.
Je hebt gelijk. We proberen het gewoon.
Mark Hogancamp is nog steeds kunstenaar en fotograaf.
Zijn werk is regelmatig te zien in galeries.
Mark heeft sinds de aanval geen alcohol meer gedronken.
Marwencol heeft inmiddels meer dan 200 inwoners.
Vertaling: Wietske van der Pol